Idylliczna wyspa
Pewien jawajski kapłan postanowił ukarać swego rozpustnego syna zesłaniem na wschodni kraniec wyspy. Trzciną narysował linię w piasku, wzdłuż której część Jawy oderwała się, i tak powstała Bali. W legendzie jest źdźbło prawdy, ponieważ wyspa rzeczywiście była kiedyś połączona z Jawą. Rozdzielająca je cieśnina ma niecałe 3 km szerokości i głębokość zaledwie 60 m. Za to wody po przeciwnej stronie, pomiędzy Bali a Lombok. należą do najgłębszych w całym rejonie archipelagu indonezyjskiego, rozciągającego się na długości ok. 5 tys. km. Zanim morze podniosło się podczas ostatniego zlodowacenia, dzisiejsze wyspy Sumatra, Borneo, Jawa i Bali były połączone z kontynentem azjatyckim. Na wschodzie Nowa Gwinea stanowiła jedną całość z Australią. Płyty tektoniczne przesunęły się jednak, zmienił się poziom oceanu, a zdradziecka cieśnina, która rozdziela Bali od wyspy Lombok, stanowi dziś przyrodniczą granicę między Azją i Australią; flora i fauna występująca po obu jej stronach jest wyraźnie inna. Dawne wierzenia, jakoby Indonezja wędrowała na zachód, miały niewątpliwie związek z rozmiarami tego olbrzymiego archipelagu, otoczonego ośmioma morzami i dwoma oceanami. Faktem jest, że obszar całego kraju, obejmującego 6 min km lądu i morza, bezustannie się powiększa, za co odpowiedzialne są liczne wulkany (ok. 200): jedną czwartą z nich, w tym dwa na Bali, uważa się za wciąż aktywne.
Dla Balijczyków źródłem życia i mądrości jest nie ocean i odległe horyzonty, ale góry. To tam biorą początek rzeki i jeziora, którym wyspa zawdzięcza urodzajność. Na szczycie potężnego wulkanu Gunung Agung mieszkają miejscowe bóstwa. Wulkany ciągną się ze wschodu na zachód, dzieląc wyspę na pół. Z północnego regionu Buleleng, wąskiego pasa wybrzeża, który szybko przechodzi w pogórze, pochodzą główne balijskie towary eksportowe: bydło, kawa i koprą. Na terenach górskich uprawia się orzeszki ziemne, kapustę, przyprawy i cebulę. Na zboczach wulkanów rosną olbrzymie paprocie i trawa słoniowa, a z przydrożnych urwisk zwisają dzikie kwiaty. Niżej można spotkać wysokie sosny i cyprysy. Największe ośrodki miejskie oraz pola ryżowe leżą na południe od linii wulkanów. Stąd też głównie wywodzą się balijskie tradycje kulturalne i artystyczne.