Balijczycy
Każdy mieszkaniec wyspy rodzi się w pewnej społeczności i pozostaje jej częścią aż do śmierci. Silne więzi społeczne - na poziomie wioski, dzielnicy, spółdzielni irygacyjnej, świątyni czy rodziny - sprawiają, że świat postrzegany jest tu całościowo i wielopłaszczyznowo, w kategoriach troski o innych i dzielenia się z potrzebującymi. Większość Balijczyków nadal żyje we wsiach i desa), pośrodku których najczęściej wznoszą się trzy świątynie (pura): pochodzenia {pura puseti), wsi {pura desa lub pura bale agung) oraz śmierci (pura dałem). Wszyscy modlą się w nich, jak i w wielu innych miejscach, na przykład świątyniach klanu, przy świętych drzewach czy źródłach świętej wody. Wsi przewodzi wybrany przez mieszkańców Idian, stojący na czele rady, w skład której wchodzą wszyscy żonaci mężczyźni posiadający ziemię. Klian odpowiada za sprawną organizację życia we wsi. Obecnie pomaga mu w tym mianowany odgórnie przedstawiciel władz państwowych (klian dinas).
Struktura wsi.
Życie codzienne nie toczy się jednak na poziomie wsi, ale tworzących ją mniejszych jednostek zwanych banjar. Nawet w ośrodkach miejskich stanowią one najważniejsze odrębne części składowe danej społeczności lokalnej. Banjar to wspólnota sąsiadów, którzy pomagają sobie nawzajem podczas świąt, spotkań rodzinnych czy w sytuacjach kryzysowych. Członkostwo w banjar jest obowiązkowe dla każdego żonatego mężczyzny. Podobnie jak cała wieś, tak i każda banjar ma wybieranego przywódcę (klian banjar).